Uzay Fırlatış Sistemi (SLS)

21 Temmuz 2011′de Uzay Mekiği’nin son uçusunu yapması ile uzayın keşfi ve roket teknolojileri alanlarında yeni bir döneme girildi. Medyada NASA’nın artık uzaya insan yollanmayacakmış gibi yansıtılmasının aksine NASA, Virgin Galactic gibi bir dolu özel firmayla uzaya insan ve kargo yollamaları için anlaşmalar imzaladı. Bu anlaşmaların dışında NASA halen kendi roket projelerine devam ediyor. Space Launch System yani Uzay Fırlatış Sistemi ise 2020′ye doğru Uzay Mekiği’nin yerini almaya hazırlanıyor.

SLS, mekik üzerine önemli gelişmeler içerse de, uzmanlar SLS’de kullanılan teknolojilerin daha önce de kullanıldığını, hiç bir yenilik getirmeyeceğini ve uzaya çıkarlan yüklerin fiyatında bir indirime neden olmayacağını dile getiriyor.

SLS’in en çok göze çarpan özelliği taşıyabileceği yük kapasitesi olsa gerek. 130 tona kadar yük taşıyabilmesi peklenen SLS, sadece 25 ton taşıyabilen mekik üzerine çok büyük bir gelişme. En son 1972′de uçuş yapan Saturn V roketleri ise 120 ton taşıyabiliyordu. Genel olarak bakınca SLS projesinin gereksiz olduğunu söyleyenlere katılmamak zor çünkü hali hazırdaki teknolojiler SLS yerine kullanılabilir, ve SLS için ayrılan 18 Milyar Dollar, uzay yakıt istasyonu gibi çok daha önemli projelere harcanabilirdi.

İlk uçuşunu insanız olarak 2017 gibi yapması beklenen SLS, insanlı uçuşlarına 2020 gibi başlayacak.

SLS’in ilerdeki görevleri ile bir Mars keşfinin ne zaman veya nasıl kesişceği henüz belli değil ama NASA 2025 gibi keşif görevlerine başlamayı planlıyor.

Paylaş!

Yeni yapılan bu yongalar, klasik bilgisayar yongaları gibi programlanmayacak, bunun yerine “programlama” işlemi öğrenme ve deneyim sonucunda gerçekleştirilecek.

IBM Research proje lideri olan Dharmendra Modha “Bu gelişme günümüzün klasik von Neumann bilgisayarlarından, aşırı derece güç verimine sahip bir mimariyi kritik bir geçişi sembole ediyor.” diye konuştu. Modha aynı zamanda şuan 256 nörona sahip olan bu yongaların uzun vadede 10 milyar nöronlu versiyonlarını sadece bir ayakkabı kutusuna sığacak boyutta üretmeyi planladıklarını belirtti.

IBM Neurosynaptic Yongası

Tam olarak bu yeni nesil yongaları nasıl ürettiklerini açıklamasalar da, piyasada bu teknolojiyi görmemiz için daha çok erken. Tüketici piyasasına sunulabilinmesi durumunda günümüz işlemcilerinin neredeyse %1′i kadar enerji kullanıp yüzlerce kat daha fazla işlem yapabilecekler. 2004 yılında Gainesville Florida Üniversitesi’nde yapılan araştırmada fare beyin hücreleri simülasyonda uçak uçurana kadar bu teknoloji tamamen teorikti. Biyolojik yonga teknolojileri üzerine çalışan onlar firma var ve kimin ilk önce tüketici piyasasına ulaşacağı ise tahmin edilemez.

IBM’in, DARPA’nın da desteği ile bu teknolojiyi hayata geçirmesi kaçınılmaz.

Paylaş!

Basılabilir Güneş Hücresi

Klasik güneş pilleri çok yüksek sıcaklıklarda üretildikleri için normal bir kağıdın güneş pili olarak kullanılması mümkün değildi, fakat araştırmacılar yeni geliştirdikleri method ile her hangi bir kağıda güneş hücreleri basabilmekte. Bu sayede çöp olarak nitelendirelen bir çok materyalin geri kullanımı oldukça basit bir işlem sonrasında sağlanabilmekte.

Kağıda basılan güneş pilleri üzerine istenirse herhangi bir yazıcıdan metin basılabiliyor. Yayınladıkları araştırma kağıdında, normal pet şişelerde kullanılan plastiğin üzerine bu yöntemle güneş hücreleri basılınırsa 1000 kere katlayıp açsanız bile fark edilebilir bir performans kaybı olmadığını da ayrıca vurgulamışlar.

Seri üretime geçilmesi durumunda kıyafetler ve poşetler gibi çeşitli ürünlerin üzerinde bu güneş pillerini görmemiz mümkün.

Araştırmacıların geliştirdiği yöntem sadece kağıtlar için de geçerli değil, aynı zaman plastik ve kumaş parçalarına da güneş hücreleri yazabilmekteler.

Paylaş!

7 Mart 2009 tarihinde Cape Canaveral üssünden fırlatılan Kepler Uzay Aracı, şu ana kadar Güneş Sistemimizin dışında 1235 adet gezegen olabilecek cisim tespit etti. Bunlardan 54 tanesinin de bulundukları güneş sistemlerinin “Yaşanabilir Bölgesi” içerisinde yer aldıklarına inanılıyor.  Peki Keplerin görevi ne kadar sürecek, maliyeti nedir, bu gezegenleri nasıl tespit ediyor? Sırayla hepsine deyinelim.

Kepler, Delta-II roketi ile fırlatılırken.

Fırlatılışı ve Yörüngesi

Kepler, dünya benzeri gezegenleri tespit etmek için Güneş etrafında Dünya ile aynı yörüngeye oturtulan bir NASA uzay gözlemevidir. 7 Mart 2009 tarihinde, Florida’daki Cape Canaveral Hava Kuvvetleri Üssü’nden fırlatılan Kepler Uzay Aracı’nın görev süresi 3.5 yılın üstünde olarak planlanmıştır. Yazımız itibariyle 1 yıl 10 ay 27 günlük süredir yörüngede bulunmakta olan 1039 kilogramlık gözlem aracı Güneşin etrafında yaklaşık 372 gün ve 12 saat içinde tam bir tur atmaktadır.

Dünyamız etrafındaki dönen uydular gibi dönmeyen Kepler, Dünyamız ile aynı yörüngede Güneş etrafında Dünya ile birlikte hareket etmektedir.

Kepler yapım aşamasındayken bir fotoğraf.

Görevi ve Çalışma Prensibi

Keplerin görevlerini önceliklerine göre sıralamak gerekirse:

• Farklı güneş sistemlerinin yaşanabilir kuşaklarında bulunan Dünya boyutunda veya daha büyük gezegenleri,
• Bahsi geçen gezegenlerin büyüklükleri ve yörünge şekillerini,
• Çok yıldızlı güneş sistemlerinde yaklaşık kaç gezegen bulunduğunu,
• Gezegen barındıran güneş sistemlerinin yıldızlarının içerdiği maddeleri tespit etmektir.

Peki iyi hoş ama Kepler gezegenleri aslında nasıl tespit ediyor?

Aslında çok basit bir mantığa dayanıyor. Gezegenler bulundukları yörüngelerde dönerken güneşleri ile bizim aramıza girdiklerinde güneşlerinden gelen ışığın bir kısmını normal olarak engeller. Kepler ise farklı yıldızlardan gelen ışıkları bir “fotometre” ile kaydediyor,  yer yüzündeki bilim adamları ise gelen ışıklarda tekrarlanan ışık azalıp artmalarını inceliyor. Işığın kısa sürelerle tekrarlı olarak azalması bir veya daha fazla gezegenin yörüngede bulunabileceğine kanıt teşkil ediyor. Bunun sebebi gezegen yörüngesini sürekli tekrarladığı için, tekrar tekrar yıldızın önüne geçerek gelen ışığı engellemesi.

Kepler en az 3.5 yıl boyunca görevde kalmak üzere fırlatılmıştı. NASA’ya Kepler de dahil olmak üzere 3.5 yıllık operasyon maaliyeti tamı tamına 600 milyon dolar oluyor. Bence oldukça iyi harcanmış bir 600 milyon dolar bu.

Keplerin tespit ettiği bazı gezegenlerin boyutlarının Dünya ve Jupiter ile karşılaştırılması.

Keşifleri

Yörüngeye yollandıktan ilk 6 hafta içersinde Kepler, daha önce bilinmeyen tam 6 adet “gezegen adayı” tespit etti.

2 Şubat 2011 tarihinde Kepler ekibi, 54 tanesinin yaşanabilir kuşakta yer aldığı tam 1235 adet gezegen adayının bulunduğu bir liste yayınladı. Bu 1235 gezegen toplamda 997 yıldız etrafında dönüyor. Tespit edilen gezegen adaylarının yaklaşık %90′ının gerçekten gezegen olduğu tahmin ediliyor.

Bulunan gezegenlerin:

Kepler'in uzayda taradığı alanlardan birinin fotoğrafı.

• 68 tanesinin yaklaşık olarak Dünya boyutlarında olduğu,
• 288 tanesinin Süper-Dünya boyutlarında olduğu(Dünya ile Güneş Sistemimizdeki Gaz Devleri arasında bir büyüklük),
• 662 tanesinin Neptün boyutlarında olduğu,
• 165 tanesinin Jupiter boyutlarında olduğu,
• 19 tanesinin de yaklaşık olarak Jupiter’in iki katı boyutlarda olduğu bağımsız araştırmalar tarafından destekleniyor.

Yaşanabilir kuşakta olduğu tahmin edilen 54 gezegenden 5 tanesinin Dünya’nın iki katından biraz küçük olduğu da ilginç detaylardan biri.

Kepler’in bulduğu bulgulara doğru ise, Kepler’in taradığı alan ve Samanyolu’nun tahmini boyutu göz önüne alındığında, galaksimizde yaklaşık olarak 100 milyon yaşanabilir gezegenin varolduğu düşünülüyor.

Bütün sonuçlara rağmen Kepler Bilim Konseyi, 2 Ağustos 2010 tarihinde yaptığı açıklamasında henüz Dünya benzeri hiç bir gezegenin varlığını Kepler’in kanıtlamadığını bildirdi. Bulunan gezegenler, gezegendense “gezegen adayı” olarak isimlendiriliyor. Bunun temel sebebi yıldızların ışığını kesebilecek gezegenlerin dışında faktörlerin bulunması nedeniyle toplanan bulguların tam kanıt teşkil edemeyecek olması.

Kepler ne kadar gezegen keşfitmiş olursa olsun, kendi galaksimizde halen incelenecek milyonlarca yıldız ve dışarıda bizimkisi gibi milyarlarca galaksi var..

Paylaş!

Intel görünüşü göre gelecek ay, G3 SATA 3.0 Gbps SSDleri yerine “Emcrest” kodadlı SATA 6.0 Gbps SSDleri piyasaya sürecek.

Intel bu yıl 6. Seri chipsetlerini tanıtmıştı. Bu chipsetlerin 2 adet 6.0 Gbps SATA portları bulunmaktaydı. Görünüşe göre yeni gelen SSDler bundan faydalanarak kullanarak 450 MB/s okuma, 300 MB/s yazma hızlarına erişecek.

Tabi şuan için ciddi anlamda bir resmi açıklama yok, ilerki günlerde ne olacağı belli olur.

Paylaş!

Sınıflar

Bütün MMORPGler gibi The Old Republic’te de classlar yani sınıflar bulunacak. Özgün 4, toplamda 8 adet sınıfımız bulunacak.

Bunlardan 4′ü Cumhuriyet’in, diğer 4 ise İmparatorluğun.

Hangi silahları, zırhları ve yetenekleri kullanabileceğinizi sınıfınız belirleyecek.

Galaktik Cumhuriyet’te Trooper(Asker), Smuggler(Kaçakçı), Jedi Knight(Jedi Şovalyesi) ve Jedi Consular(Jedi Temsilcisi) sınıfları bulunurken Sith İmparatorluğu’nda ise Bounty Hunter(Kelle Avcısı), Sith Warrior(Sith Savaşçısı), Imperial Agent(İmparatorluk Ajanı) ve Sith Inquisitor(Sith Sorgucusu) sınıfları yer alacak.

Paylaş!

Lucas yine yapacağını yaptı ve Star Wars: Galaxies‘den sonra LucasArts Yıldız Savaşları evreninde ikinci MMORPGsiyle geliyor! Bu yazımız daha henüz piyasada olmayan Star Wars: The Old Republic üzerine genel bir öninceleme, oyunda olacak özellikler ve oyunun senaryosuna kısa bir bakış şeklinde olacak. İlk önce şunu belirteyim, oyun daha henüz deneme aşamasında ve indirip oynamanız mümkün değil, eğer beta için seçilmediyseniz tabii ki. BioWare tarafından geliştirilen yeni online oyunumuz Sith İmparatorluğu ve Galaktik Cumhuriyet arasındaki savaşta geçecek.

SW:KOTOR‘ten 300 yıl önce, yeniden ortaya çıkan Sith İmparatorluğu ve Galaktik Cumhuriyet arasında imzalana barış anlaşmasından kısa bir süre sonra, Sith’lerin başarısından Jedi’lar suçlanır ve Coruscant’tan taşınma kararı alırlar. Tythoon’a yerleşen Jedi’lar, orada Jedi düzenini yeniden kurarlar ve Güç’ü dinlemeye başlarlar. Sith’ler Korriban’ın kontrolünü ele geçirmiştir ve Sith Akademisi’ni yeniden kurarlar. İşte oynumuz Star Wars: The Old Republic ise yeni kargaşaların çıkması ile başlar.

BioWare’in ilk MMORPG deneyimi olacak olan SW:TOR, başta KOTOR serisinin hayranları olmak üzere bütün Star Wars sevenleri kendine çekecek gibi gözüküyor. Beta için oyuncu alımları başlamış bulunuyor, beta için kayıt ve daha detaylı bilgiyi oyunun kendi sitesinde bulabilirsiniz. Beta’ya başvuranlardan 18 yaş üstü olma, üyelik ve NDA anlaşmalarının imzalanması isteniyor.

The Old Republic üzerine söylenecek çok şey var bu yüzden sınıflar üzerine olan yazımızı ayrı bir sayfa halinde yaptık. Buraya tıklayarak erişebilirsiniz.

Paylaş!

Ben de dahil çoğu Tom Clancy’nin serilerini takip eden kişilerin aklındaki esas soru şu: “Şimdi de Tom Clancy uçak oyunu mu çıkardı?”. Son zamanlarda Tom Clancy oyunlarında bir artış var fakat hepsi gerçekten Tom Clancy’nin Ghost Recon, Splinter Cell ve Rainbow Six de oluşturmaya çalıştığı evrene ve temaya uyuyor mu? Tom Clancy’s EndWar hiç beklemediğimiz bir şekilde piyasaya bir strateji oyunu olarak girmişti, onun ardına da Tom Clancy’s H.A.W.X girdi. Şimdi sormadan edemeyeceğim, acaba Ubisoft, tutuyor diye, herşeye Tom Clancy damgası vurup piyasaya mı sürüyor? Orjinal 3 seri tamamen bir biriyle örtüşen ve gerçekten Tom Clancy’nin oluşturduğu hikayenin bir parçası gibiydi, EndWar ise resmi tamamlayan son fırça darbesiydi sanki ama HAWX önceki oyunlarla oluşturulan temaya gerçekten uyuyor mu?

HAWX için bir simulasyon demek çok doğru olmaz, genel olarak eğlenebileceğiniz bir savaş oyunu olduğu kesin. Oyunda uçakların hareketleri, grafikler ve şehirler gerçekçi tasarlanmış fakat oyunun kendi kendini öldüren bir noktası var. HAWX gelecekte geçtiği(Yıl 2014 sonuçta ) için haliyle uçaklardaki teknolojie gelecekte geçiyor ve uçağınız acil durumda motorun gücü gibi bazı temel etmenleri kendisi ayarlayabiliyor, buna bir itirazımız yok, gerçektede uygulanan bir şey zaten. Bu destek sistemini kapatmak mümkün fakat destek sistemini kapattığınız zaman kameranız çoğu oyunda “cinematic kamera” adını verdiğimiz açıya geçiyor ve bu da bence oyunun gerçekle ilgisini ve bütün zevkini öldürüyor.
Olay şu, normalde kameranız uçağın arkasından veya içinden gösterirken, destek sistemi kapanınca kameranız uçağınızdan uzak bir noktadan olayları göstermeye başlıyor. Manzara yakalamak istiyorsanız oldukça hoşunuza gidecek bir mod fakat oyunun oynanabilirliğini öldürüyor. Nasıl mı? Joystick veya mouse ile manevra yapmak neredeyse bin kat zorlaşıyor, sebebi destek sistemlerinin kapanması değil, sebep kameranın olabilecek en kötü açıda ve hareketli olması, bu yüzden uçağınızın tam olarak ne yöne baktığını anlayamıyorsunuz ve kontroller gerçekten daha zor oluyor. Niye oyunu batırmak için böyle bir uğraşa girdiklerini ise anlayamadım henüz.

Senaryosu son zamanlarda genellikle filmler ve dizilerde(ör: 24 7.sezon) işlenilen özel askeri firmaların hükümete karşı ayaklanması olayını vurguluyor. Kahramanımız David Crenshaw, USAF’da pilot olarak çalışırken, Meksika’da bir Ghost Recon ekibine(evet Mitchell’ın ekibi ) destek verdiği bir görevden sonra birimi kapatılır ve özel sektöre geçme kararı alır. Crenshaw’a Artemis Global Security firması iş teklifinde bulunur ve eski uçuş ekibindekileri getirmesine de izin verir. Crenshaw teklifi kabul eder ve ilk görevi bir petrol şeyhinin rafinerisini korumak olur. Meksika’da geçen ilk bölüm, GRAW geçtiği zaman diliminde iken, bölümler arasında bir kaç yıl gibi zaman farklılıkları bulunmakta.

Aradan uzun zaman geçtikten sonra Artemis, Brazilya hükümeti tarafından güvenlik için kiralanır. Crenshaw ve ekibi Rio de Janeiro’da Las Trinidad’ın gerçekleştirdiği devasa bir saldırıya karşı şehri korur. Ardından zaman geçer, olaylar gelişir ve en sonunda Artemis’in gemi filosu ile Amerikan filosu bir savaşa girer ve resmi olarak Artemis, Birleşik Devletler’e savaş açar. Crenshaw ve ekibi işte bu deniz savaşı sırasında, Artemis’e çalışmalarına rağmen, Artemis’in hükümete böyle bir ihanette bulunması ardına taraf değiştirir. Artemis, Amerika’ya top yökün bir saldırı başlatır, başkenti işgal etmeye başlar, Birleşik Devletler Başkanı kaçmak için uçağına binip ayrılır vs. vs.. Savaşı Amerika, Japonya ve NATO’nun yardımıyla bitirmeye başlar fakat Artemis’in CEOsu Adrian DeWinter, Pentagon’a Birleşik Devletler’e ait bazı nükleer silahların elinde bulunduğuna dair bir ultimatum verir ve 24 saat içinde teslim olmalarını yoksa Amerika’nın yok oluşunu izleyeceklerini söyler. Crenshaw, kanat arkadaşları ve Ghost ekibi, füzelere karşı güvenlik sistemini devreye(EndWar’da geçen SLAMS füze koruma kalkanı) sokarlar. Bunun üzerine Artemis, Los Angeles’a gizlice bir nükleer savaş başlığı sokar fakat Crenshaw bu nükleer savaş başlığını patlamasına saniyeler kala yokeder.
Artık tamamen gücünü kaybeden Artemis dağılmaya başlar, DeWinter ve şirketin diğer yöneticileri kaçarlar ve uluslararası suçlu olarak ilan edilirler.
Bu olaylar üzerine Birleşmiş Milletler, bütün özel askeri firmaları kapanmaya veya küçülmeye zorlar. DeWinter’ın saklandığı bölgeyi Third Echelon(Splinter Cell??)’un tespit etmesi üzerine, Crenshaw, DeWinter’ı öldürmek için bir FA-22 raptor ile peşinden yollanır ve Crenshaw, DeWinter’ın sığınağını yokeder. Oyunumuz da böyle biter.

Şimdi oyunun Tom Clancy evreniyle olan ilgisine dönelim. Zaman dilimi olarak GRAW ile EndWar arasındaki süreyi kapsayan HAWX bence hikaye anlamında biraz zorlama olmuş. Oyunda biraz Tom Clancy damgası vurabilmek için zorla konunun GRAW ve EndWar’a bağlanmaya çalışılması ve ortaya çıkan komiklikler vardı. Bence Ubisoft çok daha iyi bir oyun çıkarabilirdi, yazık oldu. Oynayın veya oynamayın diye bir önerim yok ama oynamasam da olurdu diyebilirim çok rahat. Tabii zaman ne getirir bilemeyiz sonuçta H.A.W.X 2, 2010′un son yarısında çıkmak üzere etketlenmiş durumda. Hikaye Tom Clancy evrenine daha iyi bağlanabilir ve ilk oyundaki kontrol ile kameradaki problemler giderilebilir.

HAWX aynı zamanda multiplayer özelliğide taşıyabiliyor. LAN üzerinden arkadaşlarınızla veya online olarak internette başkalarıyla oynamanız mümkün. Multiplayerda kullanabileceğiniz uçaklar ve ekipmanlar, singleplayer/campaign de açtıklarınızla sınırlı. Şunu da not edeyim o kadar kötü şey söyledikten sonra, oyundaki uçak ve ekipman kombinasyonları oldukça zengin ve göz doyurucu olmuş işin gerçeği . Singleplayer’da oynadıkça oluşturduğunuz Profiliniz gelişiyor, yeni uçaklar açılıyor falan filan, aynen level sistemi gibi. Aynı zamanda multiplayerda da profilinizi geliştirmek mümkün ama oldukça yavaş. Multiplayerda oynamak istiyorsanız, ilk önce campaigni bitirip üst düzet uçak ve ekipmanı açıp öyle denemenizi öneriyorum.
Oyunda en sevdiğim özelliklerden biri ERS sisteminin oldukça güzel uygulanmış olması. Solda gördükleriniz ERS sisteminin size yolu interaktif olarak göstermesi olayı. Çok mu bilim kurgu olmuş? Gerçekte kullanılan bir teknoloji olması sizi daha da ürkütür sanırım?

Oyunun sadece Türkiye için geçerli olan oldukça ilginç bir rezaleti de var. Küçük bir harf hatası fakat böyle bir hata nasıl yapıldı aklım almıyor. Tom Clancy’nin soyadındaki ikinci C’yi büyük yazmışlar.  Türkiye’de Ubisoft’un oyunlarını genelde Tiglon paketleyip dağıtıyor, HAWX için de aynı durum geçerli. Burdan Tiglon’u yeteneğinden dolayı tebrik ediyorum ve rezaleti ölümsüzleştirmek için resmini çekip koyuyorum. Tamam büyütülecek bir problem değil ama dağıtıcı firmanın aldığı parayı haketmesi ve daha profesyonel çalışması lazım. Umarım Ubisoft, Tiglon ile bağlarını yeniden düşünür ve Tiglon’da daha profesyonelce çalışmaya başlar.

Daha gerçekçi bir deneyim istiyorsanız, kesinlikle joystick öneririm. Ben, Microsoft Sidewinder Precission 2′yi kullandım artık o kadar eskidilerki ki Microsoft bu joysticklere desteği kapattı ve hatta sitesinden sürücülerini bile kaldırdı, yanda ki işte benim joystick. Genel olarak yapımcıların ve dağıtıcıların hataları sebebiyle kötü gözüken bir oyun bence. Tom Clancy serilerini seven biriyseniz, hoşlanırsınız demem çok mümkün değil çünkü genelde Tom Clancy oyunları FPS tarzında oluyordu, uçak konsepti olayı tamamen farklılaştırıyor. Daha profesyonelce hazırlansaydı çok güzel olabilirdi, umarız HAWX2′de bu hatalar telafi edilir ve vurulan Tom Clancy etiketinin kalitesi gerçek olur. Daha öncede belirttiğim gibi, oynayın veya oynamayın demiyeceğim ama oyunun şuan fiyatı 11 lira ile 15 lira arasında değişip duruyor, eğer savaş uçaklarının hayranıysanız denemelisiniz.

Paylaş!

Conduit 2

Sega Games’in yeni ve iddialı oyunlarından biri olan Conduit 2 .Nintendo’nun harekete duyarlı kontrol sisteminni daha duyarlı hale geldiği ve Motion Plus’un desteklendiği The Conduit 2 bir çok Nintendeo hayranı tarafında heyecanla beklenmektedir.Tabi biz PC oyuncularıda bu oyunu büyük bir heyecanla beklemekteyiz.Sega’nın kendine has blogunda yapılan açıklamaya göre The Conduit 2′nin Wii Motion Plus’ı da destekleyeceği açıklandı.The Conduit 2′nin ilk oyunu satış rakamları ile olmasa da oyundaki kalite açısından dünya çapında bir yer edinmiştir.Nintendo Power tarafından yapılan açıklamada  2. oyunda devasa boss savaşlarının, eski silahlarla birlikte yeni silahların ve “Invasion Mode” adında yeni bir multiplayer modun olacağı yönünde açıklamalar yapılmıştır.Oyunun Nintendo Power’dan taranan ilk görüntüleri çok kaliteli olmadığından grafiksel konuda çok fikir veremese de mekanlar ve düşmanlarla ilgili bilgiler veriyor.Grafiklerin ilk oyuna göre daha geliştirilmiş olması oyunun ilk oyundan gelen bazı şikayetleri silecek niteliktedir.

Paylaş!

Call of duty çıktığından itibaren insanların ve biz Elektropedi grubunun severek oynadığı bir seri, InfinityWard en son çıkardığı bu oyunla başarısını bir kez daha göstermiş oldu.

Call of duty 5 hariç COD’un bütün serilerinde bir eğitim bölümü vardır. Oyuna bu ilgi çekici eğitim bölümüyle başlıyoruz. Cod’un tüm oyunlarında melee attack dediğimiz olay “F” butonu ile yapılırken bu oyunda “E” butonuyla yapılmaktadır. Diğer oyunlardan farklı olarakta “4″ tuşu ile bomba seçerken bu oyunda “Q” tuşuna basmamız yeterli oluyor. Bu da oyun oynarkenli serilik açısında kendimce iyi buldum.

Perde 3(ActIII)’e  geldiğimizde ihanetlerle dolu sahneler bizi bekliyor. Topladığımız bilgileri Amerikan generali Shephard’a götürüyoruz ve o da bizi hala anlayamadığım bir sebepten öldürüyor. Oynadığımız Roach karakteri ve bizimle aynı takımdaki Ghost’u öldürürerür ve yetmiyormuş gibi yaktırır. Bizim Roach karakteri ölünce yerini Soap’a bırakıyor ve muhteşem maceramıza Soap ile devam ediyoruz. Soap Cod4′ü oynadıysanız yabancı gelmeyebilir. Soap Amerikanları öldürerek kaçırılıyor ve oyundan anladığım kadarıyla takımımız adam kaçırarak oluşuyor. Daha sonralarda da Cpt. Price’yi kaçırıyoruz kaledeki bir hapisaneden sonra ise en son gözümüzü açıyoruz ve birde ne görelim. . . Bundan sonrasını oyunu oynayıp görmeniz oyunu daha oynamayanlar için bir heyecan kaynağı olacaktır.

Oyundaki en iyi olayda oyundaki grafiksel gerçeklik değil. Bu oyun zaten oynarken sizi içine çekecek ve en başta da dediğim gibi bu oyun insanları içine çekerek grafiksel gerçekliği insana bir yana bıraktırıyor. İnsanı oyun dünyasına çekerek oyundan bir zevk almasını sağlıyor bu durum da oyunun milyonlar tarafından sevilmesinde büyük yer alır. Ayırca oyundaki müzikalite de insanı oyunun içine çekmesini sağlayan etmenlerden biridir. Müzikler insanı çoşturan,heyecanlandıran müzikler olduğundan insan oyundan bir başka zevk alıyor. Mermilerin sesleri de ustaca yapılmıştır. Bu da insanı gerçek savaştaymış havasına sokan etmenlerden.

Grafikler usta bir şekilde çizilmiş ve yoırumlanmış savaş alanlarına bakış açısı iyi bir şekilde yansıtılmış fazla abartıya kaçılmadan gerçek savaş oratamı canlandırılmaya çalışılmış. Ayrıca 3-4 kişiyle dünyayı kurtaran kişiler olayı biraz daha aza indirgenmiştir. Yani bu olayda Roach’ın ,Ghost ile öldürülüp bizim başka bir adama geçmemizle bize anlatılmak istenmiştir. Yani burada sadece 3-4 kişi değilde bu savaşta başka kahramanlarda var denmek istenmiştir.

Special Operation’larda oyundaki ustalığınızı ölçmenize yarayacak bir etmen olarak görüyorum. Bu special opslar cod’a cod5 ile girmiştir. Buda oyunu zenginleştiren farklın etmenlerdendir diyebiliriz. Bu oyunların ustalık ölçen yanı ise tek başına olmanız ve planlamaları ve silah kullanma faaliyetlerini en iyi bir şekilde yerine getirmenizdir.

Oyunun iyi yönleri tabi ki saymakla bitmez. Ama kötü yönlerinin de olmadığını söylemedik. Tabii ki de kötü yönleri var diyince oyun kötü anlamına da gelmez, sadece eksik yanlarını gören biz oyuncular bunların düzeltilmesini istemekteyiz. Bu kötü yanı ise; “No Russian” bölümündeki katliamdır. Biz bunu etik anlamda, silahsız kişilerin öldürülmesini yani, doğru bulmadık. Tabi ki oyunu yapanların görüşleriyle ilgili ve birazda savaşın gerçekleri göz önüne vuruluyor. Gerek oyunlardaki gerek ise TV’de izlediklerimizle bu şeyleri rahatlıkla söyleyebilirim. Oyunun bu bölümünde ise Makarov adlı bir şahıs var ve sizde bir CIA ajanısınız. Bu bölümde havalimanında sivil-polis herkesi öldürüyorsunuz, ancak gerçek anlamda ateş sivillere ateş etme zorunluluğunuz yok VE oyun başlarken size bu bölümü geçmek ister misiniz diye soruyor, geçerseniz her hangi bir eksi puan yok, oynarsanız da yine her hangi bir artı yok. Bu bölüm oyun istatistiklerini hiç bir şekilde etkilemiyor. Bölüm sonunda ise oyunun ihanetlerle dolu olduğunu söylemiştim, hatırlıyor musunuz? Makarov tam sizi otobüse çekerken tabancayla vuruyor. Oradan da Task Force 141′e katılarak oyuna yavaş yavaş başlıyorsunuz.

Herkese iyi oyunlar!

Paylaş!